In het kader van ons 20 jarig bestaan spreken we oud-collega’s van Auxilium Adviesgroep over hun tijd bij ons en hoe het nu met ze gaat. Dit keer geven we het stokje aan oud-collega Hilda Burgstede. Zij was officemanager binnen het team van de backoffice. Nieuwsgierig? Lees gauw verder!
In welk jaar ben je bij ons begonnen?
“Ik ben in de zomer van 2018 als officemanager begonnen en het was een beetje ‘komkommertijd’ op kantoor. Veel mensen op vakantie waaronder ook John Weerdenburg, waardoor ik weinig nuttigs te doen had. De functie leek toen inhoudelijk ook niet helemaal wat ik zocht, en daarom ging ik al vrij snel om mij heen kijken. En voor dat ik het wist had ik een andere baan! Maar inmiddels trok het werk bij Auxilium aan en had ik een paar goede gesprekken met John gevoerd. Lang verhaal kort: op advies van HR-adviseur Ilon (Hemmelder) heb ik 1 dag bij de nieuwe werkgever gewerkt en daar gebruik gemaakt van mijn proeftijdrecht. Daarna was de echte start van 6 jaar met veel plezier bij Auxilium werken! En dat de collega’s het ook fijn vonden dat ik toch bleef, blijkt wel uit deze foto.”
Hoe ben je destijds bij ons terechtgekomen?
“Ik werkte al een tijdje in de detachering via Schoevers, maar ik wilde toch wel graag een vaste baan. Via een advertentie op Indeed kwam ik in contact met Roelie Jeurissen die toen ook bij Auxilium werkte en haar enthousiasme maakte dat ik niet veel later bij Auxilium ben begonnen.”
Wat is een mooiste herinnering aan je tijd hier?
“Niet persé de mooiste, maar wel de meest intensieve tijd was de periode dat John uitviel vanwege ziekte. Het was voor iedereen ‘alle zeilen bij’, met de onzekerheid over de afloop. Gelukkig kon John binnen relatief korte tijd zijn werkzaamheden weer opstarten en konden wij min of meer ‘back to normal’.”
Met welke collega(‘s) heb je het meest samengewerkt?
“Met Marieke natuurlijk! We deelden lang een kamer tegenover John en ik heb veel goede herinneringen aan die tijd.”
Heb je een grappige of opvallende anekdote die je wilt delen?
“Een uitspraak van John die regelmatig voor opgetrokken wenkbrauwen zorgde, was dat ik zijn prullenbak was. Ik droeg die titel overigens met trots, omdat John daarmee aangaf dat hij ‘alles’ waar hij niet aan toe kwam bij mij achter kon laten, en dat ik het dan oppakte.”
Was er een project of moment waar je extra trots op bent?
“Tijdens de afwezigheid van John zijn we overgegaan naar Afas. Ik heb voor een groot deel de oude data overgezet en een deel van de basisinrichting op mij genomen. Dat ging niet zonder slag of stoot, maar toen alles eenmaal op de rit stond (vooral de cursusadministratie) werd het echt leuk. En tijdens Corona, het dealen met alle (zinnige en onzinnige) regeltjes voor de collega’s en de cursisten, gaf ook een heel nieuwe dimensie aan mijn job.”
Wat heb je hier geleerd dat je nog steeds meeneemt en zijn er vaardigheden of inzichten uit je tijd hier die nog steeds van pas komen??
“Dat een rol als rechterhand van de directie als officemanager of directiesecretaresse mij het best ligt. En verder leef ik met ‘Dies diem docet’ ofwel: de ene dag leert de andere. Door ervaring en het verstrijken van de tijd wordt je ‘vanzelf’ wijzer.”
Wat ben je gaan doen na je vertrek bij Auxilium?
“Ik werk nu alweer 2,5 jaar bij Planterra, een bureau wat zich richt op de inrichting van de openbare ruimte, met als speerpunt biodiversiteit in de stad. Een onderwerp dat mij aan het hart ligt en waar ik graag mijn steentje aan bijdraag.”
Welke belangrijke stappen of wendingen heb je sindsdien gemaakt?
“Ik ben heel blij en tevreden met mijn huidige leven. Grote stappen of wendingen hoeven wat mij betreft even niet. ”
En hoe gaat het nu met je?
“Heel goed! Ik ben na wat paardenomzwervingen weer terug bij de Fries en we zijn volop in training om weer de wedstrijden in te gaan.”
Wat houdt je momenteel bezig – werk of privé?
“Dat is een combinatie van werk en privé: de climate change en (mede) als gevolg daarvan de verhitting van de steden en de enorme verarming van vooral insectensoorten.”
Heb je nog contact met oud-collega’s?
“Ik neem mij bijna elke vrijdag voor om nu echt even bij Marieke en Jomaira op de thee te gaan, maar er komt steeds weer wat tussen…”
Heb je nog een boodschap voor het team van nu?
“Jullie hebben met elkaar een prachtig bedrijf, waar je met trots mag werken!”
Dank je wel Hilda voor je mooie verhaal en alle herinneringen en tot 9 oktober!
