Werkgevers proberen op creatieve wijze maaltijden te verstrekken aan werknemers, met als doel het besparen van loonbelasting. Een recent voorbeeld daarvan is het verstrekken van digitale betaalkaarten of maaltijdpassen waarmee werknemers eten kunnen kopen.
Dit roept een belangrijke fiscale vraag op: is zo’n betaling een verstrekte maaltijd op de werkplek (loon in natura) of gewoon loon (‘alles is loon’)?
De Belastingdienst heeft hierover onlangs duidelijkheid gegeven in standpunt KG:204:2026:5. De conclusie is niet verrassend: in veel gevallen is er geen sprake van een maaltijdverstrekking, maar van loon in geld.
De casus: een betaalkaart voor maaltijden
In de voorgelegde situatie krijgen werknemers een betaalkaart (fysiek of digitaal) van hun werkgever. Daarmee kunnen zij maaltijden kiezen en betalen.
De regeling werkt als volgt:
- De werkgever betaalt maximaal € 9 per dag
- Per maand geldt een maximum van € 90
- Besteedt de werknemer meer dan € 9 per maaltijd, dan wordt het meerdere automatisch van de privérekening van de werknemer afgeschreven
- Niet bestede bedragen aan het einde van de maand vervallen
De kaart kan worden gebruikt:
- in de bedrijfskantine (met externe cateraar)*
- bij restaurants en broodjeszaken die digitale betalingen accepteren
- bij bezorgplatforms waarvan de maaltijd op de werkplek kan worden bezorgd
*) De prijs van de maaltijd in de bedrijfskantine is gelijk aan de waarde in het economische verkeer (WEV).
Maaltijdverstrekking of loon?
De centrale fiscale vraag is of de betaling door de werkgever moet worden gezien als:
- loon in geld (vergoeding), of
- loon in natura, bijvoorbeeld een verstrekte maaltijd.
Dit onderscheid is belangrijk omdat voor maaltijden op de werkplek een forfaitaire waardering geldt in de loonbelasting.
De Belastingdienst concludeert echter dat de betalingen met de betaalkaart geen maaltijdverstrekking door de werkgever zijn. Het gaat hier om wie juridisch de betalingsverplichting heeft.
In deze situatie:
- bestelt de werknemer zelf de maaltijd
- gaat de werknemer de betalingsverplichting aan met het restaurant
- betaalt de werkgever slechts (een deel van) die rekening via de betaalkaart
Kortom, de werkgever bemoeit zich niet met de maaltijd, want dan is sprake van loon in natura.
De kaart fungeert daarmee feitelijk alleen als betaalmiddel, vergelijkbaar met een creditcard van de werkgever met een limiet. Daarnaast bepaalt de werknemer volledig of, waar en wat voor maaltijd wordt gekocht. Daarom kwalificeert de betaling door de werkgever als loon in geld tot maximaal € 9 per maaltijd.
Vrije ruimte of gerichte vrijstelling?
Nu er geen sprake is van loon in natura komen we aan het normbedrag (in de vrije ruimte) voor maaltijden op de werkplek in deze casus niet toe. Wel kan sprake zijn van een gerichte vrijstelling voor sommige maaltijden die worden betaald door de werknemer. Die maaltijden moeten dan een meer dan bijkomstige zakelijke karakter hebben (bijvoorbeeld bij overwerk of een zakelijke bijeenkomst).
Let op! Zakelijke kantineprijzen
In de casus wordt de maaltijd in de kantine verkocht tegen waarde in het economische verkeer (WEV). Hierdoor vormt de maaltijd zelf geen loon aangezien er geen prijsvoordeel is voor de werknemer. De Belastingdienst merkt daarbij wel op dat de inspecteur beoordeelt of de prijs daadwerkelijk marktconform is.
Meer verdieping
Ben je benieuwd welke mogelijkheden er nog meer zijn op gebied van het verstrekken van een maaltijd en andere zaken? Meld je snel aan voor dag 3 van de assistentenopleiding fiscaal op 28 mei 2026 in Leusden. Tijdens deze dag behandelen we de werkkostenregeling en veel andere actuele onderwerpen. Of kies voor onze interactieve cursus ‘Werken met de wkr’ op 29 oktober 2026 in Leusden.
Heb je vragen over dit onderwerp, dan kun je contact opnemen met de fiscale afdeling. Bij voorkeur doe je dit via fiscaal@auxiliumadviesgroep.nl
Het team Fiscaal helpt je graag!
